Dersleri okumadan bu yazıyı okursanız anlamıyacaksınız. Lütfen dersleri okuyun önce.

Evet siteye gelen sorulardan birtanesi şu: Peki mutluluk başlanacak yerse, nereden başlamalıyım? Burda bu soruya cevap vereceğim.

Herşey insan oğlu için bu “Ben” dediğimiz şeyle başlıyor ve “Ben” lede bitiyor. Mutluluğunuzun başladığı ve bittiği yer bu “Ben” alanı. Alan derken “Ben” dediğiniz dünyadan bahsediyorum…. çünkü ortada tek bir “Ben” yok. Çok “Ben”ler var. Filozoflardan birtanesi bunu şöyle açıklıyor. Bir taşa baktığımız zaman taşın “Ben”liğini hepimiz biliyoruz. Taşın değişmeyen bir “Ben”liği yani özü var. Bir sandalyeninde “Ben”liği belli. Bir şeyin “Ben”liği o şeyin “özü.”

Peki bu insan için nasıl? İnsanın taş gibi, tek bir özü yok, insanın özü hep birşey karşısında kendini gösteriyor ve hep değişebilen bir özü (“Ben”liği) var. Örnek veriyorum: Benim kızıma doğru bir “Ben”liğim var, babama doğru bir “Ben”liğim var, devlete doğru bir “Ben”liğim var, arabama doğru bir “Ben”liğim var, hayatımdaki herşeye, her insana dönük ve bibirinden çok değişik “Ben”lerim var. Yani ortada tek bir “Ben” yok. Lütfen bunu anlayın. Sizin içinizde bir “Bu benim” dediğiniz hiç değişmeyen bir “Ben” yok. Hep değişebilen ve hep kendinizin dışındaki şeylere döndüğünüzde değişen “Ben”ler var. Ve bunlar sadece ve sadece dışınızdaki şey neyse onu düşündüğünüzde yada o neyse karşınıza çıkdığında sizde oluşuyor. Dışınızda olan kafanızda veya etrafınızda değilse ortada bir “Ben” yok o şeye karşı. Örnek veriyorum; benim kardeşime doğru olan “Ben”liğim sadece onu düşündüğümde yada onu görmeye gittiğimde, yada telefonda onun olduğunu anladığım zaman ortaya çıkan bir “Ben”lik. “Kardeşini görünce nasılda mutlu oluyor…” yada “kardeşinin yanında çıtı çıkmıyor…” dediğimizde bu “Ben”lerden bahsediyoruz.

Şimdi bakın… bizler bu “Ben”lerden sorumlu yaşamıyoruz. Yani tutup kedimiz “Ben kardeşime doğru şöyle bir “Ben” olacam demiyoruz. Yaptığmız şey, etrafımızdaki olanlara anlamlar verip, yorumlar yapıp, duygularımızla beslediğimiz “Ben”lerden hareket ediyoruz. Kardeşimize kızgınsak, onu görünce ortaya çıkan bu “Ben”den davranıyoruz ona karşı. Yani hiçsorumlu değiliz bu “Ben”lerimizden. Ama insanın hürriyeti var. İnsan bu “Ben”i yaratabilir.

“Ben mutluyum” bir ilandır, mutluluk başlanacak bir yerdir diyorumya. Bu ilanı yapabilmek için önce hayatınızın sizin için önemli olan yerlerindeki “Ben”leri görmeniz ve çözmeniz lazım. Bir kağat alın, yazmaya başlayın benim hayatımdaki önemli kişiler şunlardır diye. Ondan sonra o listedeki insanlara tek tek aklınıza getirin ve içinizde var oluşan “Ben”i yazın. Bakın o yazdıklarınıza ve sorun kendinize “benim bu insana karşı niye böyle bir “Ben”liğim var diye. Ve bulunca cevabı, gidin temizleyin bu insanlarla olan “Ben”liklerinizi. Baktınız zaten temiz ve mutlu bir “Ben” var ortada gidin dile getirin o “Ben”inizi. Sonra listenize yazın, “para,” iş,” “okul” gibi şeyleri görün nasıl “Ben”ler var sizde bunlara doğru. Çözün onları.

Gelelim en önemli “Ben”e. Sizde birde size dönük bir “Ben” var. Yani “ben niye böyleyim?” dediğinizde, bir bu soruyu soran “Ben” var birde “böyle olan” bir “Ben” var. Yazın bakalım kendinize dönük olan “Ben”inizi bir kağada. Çözün kendinizi.

“Ben mutluyumu” ilan edebilmek için hayatınızın sizin için önemli olan yerlerindeki “Ben”lerinizi öyle bir yere getirinki, kendi içinizde “Barış” olsun. Yani kendinize donük olan “Ben” yücelsin, barış içinde olsun. İşte o zaman “Ben mutluyum”un bir ilan olduğunu göreceksiniz. Ozaman bu ilana hazırsınız.

AMA bizler tembeliz… “kim uğraşıcak bunlarla…” diyor insan. Gene mutlu olmak için gerekenleri yapmıyoruz. UZUN İŞ bunlar çünkü. Dedimya mutlu olmayı aşı gibi istiyoruz. Kendi düşüncelerimizle uğraşmamak, her an ve hayatımızın heryerinde mutluluk yaratabilecek bir insan olmaktan kolay. Yani kolayı istiyoruz, kendimizle uğraşıp mutluluğu ilan edebilecek yere gelmiş bir insan olmayı değil.

Üç sorum var:

- Siz değilse, kim uğraşacak?

- Bu hayatta değilse, hangi hayatta uğraşacaksınız?

- Şimdi değilse, nezaman uğraşıcaksınız?

Tabi şimdiye kadar kimse size anlatmadı bunları, sormadı bu soruları. Şimdi biliyorsunuz ve sorumlusunuz.