Mutlu Olmak İçin Neler Yapılır

cozDersleri okumadan bu yazıyı okursanız anlamıyacaksınız. Lütfen dersleri okuyun önce.

Evet siteye gelen sorulardan birtanesi şu: Peki mutluluk başlanacak yerse, nereden başlamalıyım? Burda bu soruya cevap vereceğim.

Herşey insan oğlu için bu “Ben” dediğimiz şeyle başlıyor ve “Ben” lede bitiyor. Mutluluğunuzun başladığı ve bittiği yer bu “Ben” alanı. Alan derken “Ben” dediğiniz dünyadan bahsediyorum…. çünkü ortada tek bir “Ben” yok. Çok “Ben”ler var. Filozoflardan birtanesi bunu şöyle açıklıyor. Bir taşa baktığımız zaman taşın “Ben”liğini hepimiz biliyoruz. Taşın değişmeyen bir “Ben”liği yani özü var. Bir sandalyeninde “Ben”liği belli. Bir şeyin “Ben”liği o şeyin “özü.”

Peki bu insan için nasıl? İnsanın taş gibi, tek bir özü yok, insanın özü hep birşey karşısında kendini gösteriyor ve hep değişebilen bir özü (“Ben”liği) var. Örnek veriyorum: Benim kızıma doğru bir “Ben”liğim var, babama doğru bir “Ben”liğim var, devlete doğru bir “Ben”liğim var, arabama doğru bir “Ben”liğim var, hayatımdaki herşeye, her insana dönük ve bibirinden çok değişik “Ben”lerim var. Yani ortada tek bir “Ben” yok. Lütfen bunu anlayın. Sizin içinizde bir “Bu benim” dediğiniz hiç değişmeyen bir “Ben” yok. Hep değişebilen ve hep kendinizin dışındaki şeylere döndüğünüzde değişen “Ben”ler var. Ve bunlar sadece ve sadece dışınızdaki şey neyse onu düşündüğünüzde yada o neyse karşınıza çıkdığında sizde oluşuyor. Dışınızda olan kafanızda veya etrafınızda değilse ortada bir “Ben” yok o şeye karşı. Örnek veriyorum; benim kardeşime doğru olan “Ben”liğim sadece onu düşündüğümde yada onu görmeye gittiğimde, yada telefonda onun olduğunu anladığım zaman ortaya çıkan bir “Ben”lik. “Kardeşini görünce nasılda mutlu oluyor…” yada “kardeşinin yanında çıtı çıkmıyor…” dediğimizde bu “Ben”lerden bahsediyoruz.

Şimdi bakın… bizler bu “Ben”lerden sorumlu yaşamıyoruz. Yani tutup kedimiz “Ben kardeşime doğru şöyle bir “Ben” olacam demiyoruz. Yaptığmız şey, etrafımızdaki olanlara anlamlar verip, yorumlar yapıp, duygularımızla beslediğimiz “Ben”lerden hareket ediyoruz. Kardeşimize kızgınsak, onu görünce ortaya çıkan bu “Ben”den davranıyoruz ona karşı. Yani hiçsorumlu değiliz bu “Ben”lerimizden. Ama insanın hürriyeti var. İnsan bu “Ben”i yaratabilir.

“Ben mutluyum” bir ilandır, mutluluk başlanacak bir yerdir diyorumya. Bu ilanı yapabilmek için önce hayatınızın sizin için önemli olan yerlerindeki “Ben”leri görmeniz ve çözmeniz lazım. Bir kağat alın, yazmaya başlayın benim hayatımdaki önemli kişiler şunlardır diye. Ondan sonra o listedeki insanlara tek tek aklınıza getirin ve içinizde var oluşan “Ben”i yazın. Bakın o yazdıklarınıza ve sorun kendinize “benim bu insana karşı niye böyle bir “Ben”liğim var diye. Ve bulunca cevabı, gidin temizleyin bu insanlarla olan “Ben”liklerinizi. Baktınız zaten temiz ve mutlu bir “Ben” var ortada gidin dile getirin o “Ben”inizi. Sonra listenize yazın, “para,” iş,” “okul” gibi şeyleri görün nasıl “Ben”ler var sizde bunlara doğru. Çözün onları.

Gelelim en önemli “Ben”e. Sizde birde size dönük bir “Ben” var. Yani “ben niye böyleyim?” dediğinizde, bir bu soruyu soran “Ben” var birde “böyle olan” bir “Ben” var. Yazın bakalım kendinize dönük olan “Ben”inizi bir kağada. Çözün kendinizi.

“Ben mutluyumu” ilan edebilmek için hayatınızın sizin için önemli olan yerlerindeki “Ben”lerinizi öyle bir yere getirinki, kendi içinizde “Barış” olsun. Yani kendinize donük olan “Ben” yücelsin, barış içinde olsun. İşte o zaman “Ben mutluyum”un bir ilan olduğunu göreceksiniz. Ozaman bu ilana hazırsınız.

AMA bizler tembeliz… “kim uğraşıcak bunlarla…” diyor insan. Gene mutlu olmak için gerekenleri yapmıyoruz. UZUN İŞ bunlar çünkü. Dedimya mutlu olmayı aşı gibi istiyoruz. Kendi düşüncelerimizle uğraşmamak, her an ve hayatımızın heryerinde mutluluk yaratabilecek bir insan olmaktan kolay. Yani kolayı istiyoruz, kendimizle uğraşıp mutluluğu ilan edebilecek yere gelmiş bir insan olmayı değil.

Üç sorum var:

- Siz değilse, kim uğraşacak?

- Bu hayatta değilse, hangi hayatta uğraşacaksınız?

- Şimdi değilse, nezaman uğraşıcaksınız?

Tabi şimdiye kadar kimse size anlatmadı bunları, sormadı bu soruları. Şimdi biliyorsunuz ve sorumlusunuz.

Yorumlar

  1. Bir ben var benden ötürü:))

  2. çok bıktım çok şansızım hayat saçma herrkesin bbaba sı rahat giydiriyor bnmkisi beni sıkıyor

    • Merhabalar bulanmış… Sana tek sorum var…. Senin hayatını senden olduğu gibi isteyen bir insan bulabilirmiyim? Yani senin hayatınla… mutlu olacak bir insan varmı dersin? Var tabi… ama sen mutlu değilsin… Niye?. Konu hep aynı fiziki dünyada elde etmek isteyip elde edemediğimiz zaman mutsuzuz… Umarım siteyi okursun… Cevaplar var sitede.

  3. mutluyumda ehhhhhhh napıca allahın takdiri

  4. Allahın mutlu edicegini biliyorum

  5. Merhaba arkadaşlar ve bu siteyi kuran kişi. Ben biraz kendi yaşantımı anlatmak istiyorum. Benim ailem işitme engelli ve evin en büyük kızı benim zor şartlarda okudum aslında anne baba olan benim , ailem affedersiniz don lastiği almaya benimle gider büyüdükçe kendi ihtiyaçlarım oldu tabii hiç birini yapamadım ya maddi ya ailem engel oldu. İlk başlarda hiç eğlenceli gelmedi bunlar bana ama sonradan bunları avantaja çevirmeye başladım benden daha kötü olan insanları düşündüm her sabah müzikle uyanmak iyi gelirmiş her sabah müzikle uyandım ailemle çok tartışırdım gülüp hallederiz demeye başladım lisede okuyordum ve mutluydum dertlerime gülerek bakıyordum hatta. Hayatıma bir adam girdi aynı sokakta oturuyorduk öyle böyle derken çok şey yaşadık ve ne olduysa değiştim asabi oldum sinirli biri oldum dağınık oldum ailemi takmayan , destek olmayan sorunlardan kaçan ve hobilerini bile geciktiren biri oldum. Zamanla farkettim bunu altı üstü 5 aylık bir erkek hayatımı alt üst etti toparlamaya başladım dertlerime gülerek bakmaya çalıştım yani eski müb (lakabımdır) olmaya çalıştım. Ne kadar arkadaşım varsa akşam yemeğine gündüz gezmelerine doğum günlerine yeni şeyler yapmaya pikniğe davet ettim. Ailemle bir gün belirledim kendimce (haberleri hala yok) meyvesiydi sebzesiydi bütün elektronik şeyleri kapatıp muhabbet eşliğinde atıştırıyoruz birşeyler ve ailemin git gide bana bazı konularda tolerans gösterdiğini farkettim ve mutlu oldum çünkü artık hobilerimi yapmama engel olmayacaklar. 5 aylık ilişkim yüzünden okulumu bırakmıştım açıktan liseye başvurdum şimdi üniversiteye hazırlanıyorum. Şarkı söylemeye bayılırım deli gibi şarkı söylemeye başladım evde nasılsa o cırtlak sesimi kimse duymuyor :) , eski sevgilimi artık sık sık hatırlamıyorum ve bana hüzün vermiyor üstelik onun pişman olduğunu bilmek içimi rahatlatıyor bana yaşattıklarından sonra. Feminist olmaya başladım çok sıkı erkek arkadaşlarım var kardeşten farksız olan ama sevgili edinmemeye özen gösterdim. Bir sorun çıktığında hayatımda hemen koyu vermemeyi öğrendim. Ağlamanın insanı rahatlattığı doğru ama sulu gözlü de olmadım hiç insan içinde duygusuz olmaya çalıştım hep zamanla kişiliğime yansıdı tabii. Ama ağlamak için kendimi hiç tutmadım ya da gülmek için. İnsanların düşünceleri evet artık onların sadece bir düşünce olduğunu öğrendim. Gecenin bir vakti kapımın önünde oturup müzik dinlemek istediğimde elalem ne der dememeye başladım. Hobilerimi belirledim ve canım ne isterse onu yaptım. Evde canım sıkıldığında odamı baştan aşağı şarkı eşliğinde dağıtıp toplamanın eğlenceli olduğunu farkettim. İnterneti sosyal ağ için değil birşeyleri öğrenmek için geniş bir ağ olduğunu öğrendim. Plansız gözüken ama planlı yaşayan bir birey oldum. Haftada bir kere kitap bitirmeliyim gibi kurallar koydum kendime. Kendimi cezalandırmak için sevmediğim yemekleri yapıp hepsini yemeyi öğrettim kendime. Güzel olmak kavramı benim için güler yüz , merhamet ve şefkatten ibaret oldu. İyi olmayı değil kendimi mutlu etmek için bir yaşlıyı karşıdan karşıya geçirdim yada yaralanmış bir hayvana mahalleliyi yardıma teşebbüs ederek baktım dışarı çıktığımda selam vermeden geçmedim komşularıma , esnaflara her birinin komik bir yani olurdu güler eğlenir öyle yürürüm mahallede. Hobileriniz neyse onları yapın , kimseyi üzmeyin ama mutlu etmek içinde kendinizi üzmeyin mutlu olmanın formülü herkes için değişir benim formülüm bu umarım sizde kendi mutluluk formülünüzü bulursunuz… :)

    • Merhabalar Müberra… Yazında tek bir şey duyuyorum…. SORUMLULUK… Ne kadar güzeldir bu sorumluluk… İstesekte istemesekte sorumluyuz… Evren komik… TEMBEL olucam dersen… PEKİ diyor… ÇALIŞKAN olucam dersen PEKİ diyor… OTURUP HALİME YANICAM dersen PEKİ diyor….Yani bu evren tarafsız… ve sana çalışmasını istiyorsan evrenin… seçeceksin ve adım atacaksın… gene sonuçların garantisi yok ama… tek gücümüz olan sorumluluk olduğu için… ETKİLEYEN OLMAK la ETKİSİNDE OLMAK arasında seçmek var… bu bizim hürriyetimiz ve en yüce gücümüz… Teşekkür ediyorum yazdığın için.. hayatından sorumlu olduğun için… ve cesaretin için.

  6. Ben karisik duygulardayim hamileyim mutlu degilim oysaki evliligimde hep istedigim seydi her gun agliyorum 3 aylik evliyim esimin ailesi yyuzundrn ben benligimi kaybettim 19 yasindayim ama omur bitmis gibi hisediyorum ben nasil mutlu olcam…:(((

  7. keşke domasaydım

  8. ben sevmedigim biriyle yaşıyorum benim semişim galiba ama mutsuzum

  9. bnim sewdiğim kişi beni sewmiyor ve ben üzülüyorum

  10. Hic kimse icin uzulmeye deymez hayatlni yasa sonra pisman olma her sey menfaat gercek seveni bulmak bir mucuze:-)

  11. cok sacma

  12. be birini seviyorum ama onun beni sevmadiğini bildikçe
    acı çekiyor, ağlıyor,içime atıyorum
    ama onu hiç unutamıyorum sizce ne yapmalıyım

Yorum Koyun

Get Adobe Flash player