Atılmış halimiz

atılmıs halımızAlman fılozoflardan birisi – dünyaya atılmış halimiz – den bahsediyor. Dünyaya atılmış halimiz – şöyle: Ben, Okan, dünyaya, 19 Mayıs 1958 gününde atıldım, Lahika ve Hakkı’nın çocuğu olarak atıldım, erkek olarak atıldım ve Türkçe diline, Türkiye’ye atıldım. Yani benim – dünyaya atılmış halim – benim karar vererek kendim için yarattığım bir hal değil, ben seçmedim bu hali, seçemezdim. Tabi tarih içinde her insanın – dünyaya atılmış hali – var, bu her insan için böyle ve değistirilemez. Bazımızın – dünyaya atılmış hali – içerisinde, sakatlık ve çeşitli hastalıkarda var. Ve, Istanbul’da zengin bir aileye atılmış olmak, yada Dogu Anadolu’da bir köyde, köyün en fakir ana babasına atılmış olmakda var. Milattan önce 10. asırda, Afrikada bir yerde dünyaya atılmış olmak var. Peki bunu anlamak neye yarıyabilir?

Burda, mutluluk açısından iki çok önemli olay var. Birincisi, insanın değiştiremiyeceği şeyleri bilip kabul etmesi. Bu “kabul etmek” konusuna değmemiz gerekli. İnsan bunun neye benzediğini pek bilmiyor. Hemen aydınlık getirelim. Hiç bastığınız yerle münakaşa ediyormusunuz? Düşünmediniz bile tabi böyle bir şey. Hatta ne biçim bir soru, anlamadım diyesi geliyor insanın. Soruyu tekrarlıyorum; Hiç bastığınız yerle münakaşa ettinizmi? Yani yerden hiç şikayetiniz oldumu? Yere bakıp bu niye ayağımın altında dedinizmi? İnsan yeri kabul etmiş vaziyette ve farkında bile değil bunun. İşte değiştiremiyeceğiniz şeyleri yeri kabul etmiş kadar etmeniz lazım diyorum. Bunu nasıl yapılacağını sonraki bir yazıda açıklayacağım.

İkinci önemli olay, atıldığınız hayatın içinde değiştirmek istediğiniz şeyleri çok iyi bilmek ve tüm zamanınızı burda harcamak. Basit gibi görünüyor ama bakalım nekadar basit. Trafikten şikayetçimisiniz? Trafiği değiştirme kararı alabilirsiniz ve zamanınızı orda harcıyabilirsiniz. Sadece şikayet ediyorsanız ve trafiği değiştirme kararı almadıysanız gücünüzü ve mutluluğunuzu umitsizliğe teslim etmiş vaziyettesiniz. Yani ikisinin ortası yok. Ya ben bunu değiştireceğim var yada kabul ediyorum bunu, yer gibi, var. İkisinin ortası mutsuzluk.

Bakın Kemalettiın Kamu negüzel anlatıyor bir çobanın dünyaya atılmış halini:

Daha deniz görmemiş bir çoban çocuğuyum,
Bu dağların eski aşinasıdır soyum,
Bekçileri gibiyiz ebenced buraların ..
Bu tenha derelerin,bu vahşi kayaların
Görmediği gün yoktur sürü peşinde bizi,
Her gün aynı pınardan doldurur destimizi
Kırlara açılırız çıngıraklarımızla.

Okuma yok, yazma yok, bilmeyiz eski yeni,
Kuzular bize söyler yılların geçtiğini.
Arzu, başlarımızdan yıldızlar gibi yüksek;
Önümüzde bir sürü, yanımızda bir köpek,
Dolaştırıp dururuz daüssılayı.
Her adım uyandırır ayrı bir hatırayı!

Anam bir yaz gecesi doğurmuş beni burda;
Bu çamlıkta söylemiş son sözlerini babam,
Şu karşıki bayırda verdim kuzuyu kurda,
Suna’mın başka köye gelin gittiği akşam.
Gün batar, sürü yatar sararan bir ayla,
Çoban hicranlarını basar bağrına yayla..
Kuru bir yaprak gibi kalbini eline al
Diye hıçkırır kaval;

Bir çoban çocuğusun olmasan bile koyun,
Daima eğeceksin başkalarına boyun.
Hülyana karışmasın ne şehir, ne de çarşı;
Yamaçlarda her akşam batan güneşe karşı
Uçan kuşları düşün geçen kervanları an..
Mademki kara bahtın adını koydu çoban!

Nasıl yaşadığımdan, ne içip yediğimden,
Çıngırak seslerinin dağlara dediğinden
Anlattı uzun uzun…

Şehrin uğultusundan usanmış ruhumuzun
Nadir duyabildiği taze bir heyecanla..
Karıştım ogün bugün, bu zavallı çobanla,

Bingöl yaylalarının mavi dumanlarına,
Gönlümü yayla yaptım Bingöl Çobanlarına.

Üçüncü ders.

Yorumlar

  1. sessizfırtına :

    google’a yazdım ”mutlu olmak istiyorum” bu sitedeki yazılanlar dilerim bütün mutsuzların mutlu olmasını saglar ve kör gözlerimizi acmamıza yarar…tesekkurler okan…

  2. hepimiz direkt yada dolaylı yoldan aynı şeyi söyledik önce kendimize, sonra yazdık Googl’a : ”mutlu olmak istiyorum!” mutluluk aydınlıksa, sen bi aydınlatıcısın okan.hep bildiğim şeyleri anlatıyosun bana bende çok şaşırmış gibi okuyorum ve ironik biçimde şaşırıyorum.zaten biz insanlar böyleyiz.bilinç altımız hergün aynı şeyi anlatır dinlemeyiz annemiz hergün aynı aklı verir almayız ama 100$ verip bir psikoloğa gider bildiğimiz şeyleri anlatıp bildiğimiz cevaplar alırız çok şaşırır aydınlanır ve ikna oluruz.

  3. yorumları okuyorumda herkes sevilmediğinden şikayetçi aslında her suçun her sorunun altında sevgi eksikliği var en başta aileden gelir sevgi tamam anne baba seni sever belki ama bunu hissettiremedikten sonra çocuk enkaz halini alır sevgiyi başkalarında arar ama o temel sevgiyi kimsede bulamaz belki hırslanır belki üzülür belkide kapar kendini dünyaya tek sorunumuz sevmeye sevgimizi göstermeye karşı korkumuz aslında sözde hep severiz yakınlarımızı ailemizi peki ne kadar gösterebiliyoruz sevgiye gerçekten değer veriyormuyuz onu sormak lazım benim annem sürekli azarlayıp aşağılar beni ama her istediğimi aldığı için kendini iyi bir anne sanar babam ise 1 yıl önce öldü yaşarken sevgisini gösterememesinn tek nedenin hayatın ona yaşattığı acılar olduğunu savundu tabi içkili olduğu zamanlarda.. peki benim suçum neydi böyle nedenlerle küçücük bir çocuktan sevgiyi esirgemek haksızlık değil mi ?

  4. Mutsuzluğu kendimiz seçiyoruz evet. Ama insan bile bile seçemez ki mutsuzluğu. Uni ogrencisi olup okulda tek basına olmak binlerce ogrenci icinde… Ailenin kısıtlamasıyla hiçbir yeri gidip görememek… Sağlık problemleri yaşamak… Zihnini boşaltmak.. Kendini aptal gibi hissetmek… Yeni şeyler göremediği öğrenemediği için hayıflanmak üzülmek, acizlik hissetmek… Bunların nasıl bir çözümü olabilir ki?

  5. mutlu olmadığımı düşünüyorum. arkadaşlarım tarafından sevilmiyorum mesela. tamam yaşım 14 olabilir ama çıktığım yok, olmuyo. ailem de işte ne biliyim artık sıkıldılar benden kimse cevap bile vermiyo. derslerim de kötü zaten. ne yapıcamı bilmiyorum içimde heep büyük bi sıkıntı var. tamam hasta falan değiilim ama…

  6. Aslında sorunumun ne oldugunu bılmıyorum bıle sadece mutsuzum ailem, arkadaşlarım, sevgilim konularında sevilen bir insan oldugumu duşunmuyorum yanı sevgili konusunda kendımı sevdırmek ıcın delı gıbı ugraşıyorumda dıyebılırım bazen ama aşırı derecede takıntılı bır ınsanım kafamda kurarım kurduklarım hayal olsa bıle gerçekmiş sanıp onları etrafıma kötü olarak saçarım kurtulmak ıstedeğım tek şey bu takıntılarımdan kurtulmak artık mutlu olmak ıstıyorum 🙁

    • Tesekkurler yazdigin icin. Lutfen siteyi oku… derslerden basla… tabi istersen. Sitede cevaplar var senin icin.

    • tüm elifler aynı proplemle mi karşılaşıyor… vet lütfen bi çözüm yoklu önerin… 🙁

    • aslında insanlar bizi anlamıyor yada biz çok bencil davranıyoruz görmek yaşamak tatmak düşünmek dahi istemiyoruz bazı şeyleri ama olmuyor aynı durum bendede var ama atamıyorum kafamdan ….olmuyor olmuyor biliyorsun yanlış yaptığını ama kabullenip bir köşeye çekilemiyorum yapamıyorum …

    • elif hanım bend eaynı sizin gibi bi hayat yaşıyorum tabii yaşamak denirse

      • aynı bnde (bnimde yşm 15 aynı bende senin gibiyim hiç bişeyden mutlu olmuyorum daha doğrusu olamıyorum hatta doktora bile gittim depresyondasın dedi ben herşeydn çokçabuk sıkılıyorum ailemi üzmekten başka bişey ypmıyorum)

  7. Ne güzel yazmıssınız ne büyük emek harcanmıs teşekkür ederim. Yazdıgınız yazıları tekrar tekrar okudum gerçekten sadece okuyup geçmemek üstüne uzunxa düşünmek lazım. Özellikle maymunlar hakkında alıntı yaptıgınız öykü özellikle etkiledi beni. Ellerinize sağlık.

  8. çok hoş bi site bu. ve çok farklı.. çok beğendim

  9. ben baskalarını memnun etmekten kendime fırsat bulamadım kendim neyden mutlu olacagımı bimiyorumki arayımm utulugu sanırım geç kaldım

  10. merabe iyi geceler baya gec bi saate uyku tutmuyor ne yapiyim uykum firarda size bir soru sorucam? ben almanyada yasiyorum tek basima kimsesiz ailem türkiyede yasiyor ben almanyada yalniz kimsem yok burda.kizim rahatsiz böbreklerden hasta kücük yasta evlendim geldim 15 yasinda evlendim simdi aklim olsa yaparmiydim sanmiyorum yapmazdim olana cagre yok simdide bir sevdigim var türkiyede yasi bana uygun birbirimizi seviyoruz ama ailem istemiyor beni bile ret etiler bu yüzden sebebde su kürt diye beyenmiyolar.benim icin önemli olan sadece insan olmasi adam olmasi.bunu aileme anlatamiyorum icim hüzün hep ne yapcagimi bian bilemedim neden hayat bana agir sartlar sürüyo önüme 15yildir hayatimda ben mücadele verdim yalniz basima simdi gelmisler evlenemezsin biz istemiyoruz?tskler.iste gelde kizma :(((artik inanin yoruldum :(hayatin zorluklalarindan yoruldum hep bir mücadele veriyorum.

    • Gamze teşekkürler yazdığın için. Ben sitede kimseye YAPMAK dünyasında öyle veya böyle yapın demiyorum… Tek emelim okura… şuraya bak buraya bak demek… Herkesin içinde güç var… Bu güce uyanmak maksat. Sitedeki yazıları tam okuduğunu sanmıyorum. Lütfen oku… tabi istersen… hürsün.. Tek şey söyliyeyim. Bundan 20 sene sonra… hayatının bir hikayesi olacak… Bu hikayeyi çocuğuna anlatacaksın… Nasıl bir hikaye anlatmak istiyorsun… Nasıl bir hikayeyle gurur duyacaksın..

      • ya hep çabaladığımızda ama yine sonuç hüsransa.. Hergün geçmişi düşünüp artık geçmiş geçmişte bugune kadar çok şey kaybettim istediğim insan olamadım bugunden ıtıbaren farklı olmalı deyip çevremizdeki insanların değişmediğini kabul ettiğimiz halde o hiç değişmeyecek insanlar tarafından bizim isteklerimize gem vurulup hayallerimiz içimize ukte olarak bırakılıyorsa, ve günün sonunda yatağa aynı insan olarak girmeye mecbur bırakılıyorsak ve şu an yaşadığımız yerden çekip gitme şanssımızda yoksa nasıl yapmalı. Gelecek hep hatalarımızın üstüne kuruluyorsa ve sırf bu yüzden hata üstüne hata yapıp geçmişi sürüklemek durumunda kalıyorsak, hep başkalarının suçunu yüklenmişsek… Mecbur kalmışsak.. Ailemiz bile bizi anlamışsa değiştirmeye çalışssak da bir arpa boyu bile yol alamamışsak,sadece kendimizi yıpratmaktan öteye geçememişsek. o zaman ne yapmalı ? Mutlu olmak basit okan arkadaşım ama tam gülümsediğim anda hayat ağzımın ortasına yumruğunu geçiriyormuş gibi hissediyorum 🙂

  11. Çoğu insanlar için zor olmuştur kabullenmek..
    Ama sanırım kabullenmek,mutlu olmaya adımdır..Belki de ilk adım !

  12. yazdıklarınızı bir felsefe öğrencisi olarak çok anlamlı buldum ve dikkatle okudum almam gerekenleri aldım.çok tesadüfi bir şekilde sitenize girdim ve yazdıklarınızı okudum bundan sonraki ziyaretlerim tesadüfen olmayacak artık sık sık takip etmeyi düşünüyorum:))söylemiitim ama yine söyleyim değer konusunu biraz işleme imkanınız olurmu?değer nesnenin kendisindemidir yoksa bizmi nesneye ya da başka şeye atfederiz şu aralar kafam bunla meşgul düşüncelerinizi paylaşırsanız sevinirim okan abi.

  13. ben divan şiirinden bir güzel örnek paylaşmak istiyorum atılmışlık konusunda… Demiş ki eski zamanlarda bir şair,

    atılmışım iki la-yefhemin meyanesine

    zemine anlatamam asumane anlatamam…

  14. ewet katılıyorum insan herşeyi kendi seçemiyor,,,

  15. size sorular sorabilcğimiz bir mail adresiniz varmıdır acaba. cidden çok yardımınız dokunabilir yeni keşfetmeme rağmen sitenizi çok takdir ediyorum sizi. teşekkür ederim şimdiden..

  16. yiğit teşekkürler yazdığın için. Tebriğini aldım. Beğendiysen paylaş siteyi lütfen.

    • merhaba okan bey, bizimle bu faydali seyleri paylastiginiz ve ufkumuzu actiginiz icin cok tesekkurler.. kafamdaki cok ikilemde kaldigim noktalara parmak basmissiniz..

  17. şeyma teşekkürler yazdığın için. Siteyi okuduğunu sanmıyorum… lütfen oku…tabi istersen… hayat kimseyle dalga geçmiyor… hayat bizi bekliyor diyelim… okursan siteyi bunu hissedersin.

  18. egeli teşekkürler yazdığın için. Siteyi tam okuduğunu sanmıyorum… lütfen oku… tabi istersen.

  19. ne güzel bi insanın başka insanların dertlerini unutturmaya çalışması.canı gönülden tebrik ederim.

  20. mutlu olmayı okdr çok özledimki…şuan kendimi mutluyum die kandırıorum belki hyat resmen bnmle dalqa qeçio hep bn hayatla dalqa qeçtim şuana kdr ama şimdi ise hep onun bnle dalqa qeçtiqini anladım 🙁

  21. belkide bu vakite kadar sadece yapmacık güldüm okan abi hayatımda her şeyi sadece gülerek geçirmeye çalıştım hep dalga geçtim hayatla ama şimdi anlıorum asıl hayat benimle sıkı dalga geçmiş…olsun sende vur hayat ama yinede seni seviorum hayat…

  22. ayşegül teşekkürler. Sitenin altında "Okan kim?" var orda yazılı. Beğendiysen paylaş siteyi lütfen ve umarım derinden okursun tabi istersen.

  23. meslegınız nedir okan ? siteyı yüzeysel inceledım fena degil gibi

  24. nur teşekkür ediyorum yazdığın için. Sanmıyorum siteyi çalıştığını lütfen çalış siteyi. Derslerden başla. Okursan birşeyler değişecek senin için söz. Tabi istersen oku.

  25. ben de mutsuzum,mutsuzluğumu kendimden bile saklıyorum bazen.çok mutsuzum içim rahat değil heran bir tedirginlik,hayat hayal etmekle yaşanmıyor hep hayal kuruyorum şu günlerde belki de iyi gelmesini istiyorum aslında 1 adım bile ilerleme yok bende