Size Ne Oldu?

Bu sayfada, eğer isterseniz, siteyi okuduktan sonra hayatınızda olan değişiklikleri paylaşabilirsiniz. Paylaşmak konuşmaları ayakta tutar. Paylaşmak başkalarınıda uyandırır. Olabileceklerin gerçekliğini gösterir. Ve ne kadar “başka” olduğumuzu sanıyorsakta, iç dünyamızın derinliklerinde, aynı olduğumuzu görürüz.

Eğer burda paylaşmak istemiyorsanız, mutlaka hayatınızdaki insanlarla paylaşın olanları. Siteyi paylaşmanız şart değil, size olanları paylaşmanız şart. Çünkü ne kadar paylaşırsanız size olanları, okadar gerçek kalır sizin için olanlar. Paylaşmazsanız unutursunuz ve eski yerlerinize dönersiniz.

Yazarsanız şu şekilde yazın lütfen;

Okumadan önce durum nasıldı?

Hangi yazı size dokundu? Ne gördünüz?

Ne yaptınız? Şimdi durum nasıl?

Tabi bu kısım yeni olduğu için cesur ilk paylaşanlar lazım 🙂 İsim vermeniz şart değil.

Yorumlar

  1. Merhabalar ,
    İnsanların hayatına ufak bir parça mutluluk katmak ya da onların uyanarak “I’m wide awake” demelerini sağlamaya çalışmak harika bir fikir şuan ben de google’dan mutluluk dilenecek hale gelmiş insanlardan biriyim. Evde tek başına battaniyem üzerimde karın ağrılarım içinde bu yazıları okudum bi an için dünyama ışık oldular bu yazılar benim yıldızlarım oldular fakat sonra gökyüzümden kayıp gittiler. Çünkü bayım bu yıldızlar sizinkiler bizim yıldızlarımız değil . Bu yüzden ne kadar etkileyici olurlarsa olsunlar hayatımıza bir ışık yakamıyorlar. Işığı biz bulmalıyız değil mi ?

    Ama anlayamadığım bir kaç şey var .. Ne zaman öleceğimiz kim olduğumuz ve ne yaşadığımız belirsiz gibi görünüyor . Bazıları hayallerine kaptırıyor kendisini bazıları hayallerine bazıları başka şeylere.. Ben hayallerime kapılmış bir insanım. Hayallerim benim uçurtmam iplerine tutunup gökyüzünde süzülmeyi bekliyorum. Fakat uçurtmalar beni yarı yolda bırakıyor. Birileri gelip ipini kesiyor uçurtmanın. “Ne yazar olması otur ders çalış sınavın var” gibisinden sözlerle mavi parlak gökyüzümü karartıyorlar. Biliyor musunuz hayallere giden yol okuldan geçmemeliydi. İnsanlar şuan mutsuz çünkü paraya adapte olmuş iğrenç bir sistemin kölesi halindeyiz. Paran varsa gücün vardır gücün varsa mutlusundur dimi 🙂 İnsanlar mutlu olmak değil insanlar haklı olduğunu duymak değil insanlar imkan istiyor . Yani para istiyor. Dünyayı gezmek isteyen bir adamın gülümsemeye değil paraya ihtiyacı vardır mesela.. 🙂

  2. Aslında çok kısa bişey yazacağım.Hatta soru soracağım : ” HAYAT GENÇKEN DAHA MI ZOR ” 🙁

  3. Ben hep karşımdakileri suçlardım.Ama değiştirmeyede çalışmazdım .Tabi tak dediği anlarda oldu. Bu siteyi keşfettikten sonra kendimi birazda olsa değiştirmeye yani şöyle diyim duygularıma hükmetmeye çalıştım.
    Sonuçta duygular bizim , e dilde bizim.İstediğimizi hisseder ve ona göre rahat yaşarız. Şimdi , en berbat anları bile mutluluğa çevirebiliyorum. (Hiç olmadı konuyu değiştiririm ya da o ortamdan yok olurum.) Ama mutluyum!!
    🙂

  4. 5 ay önce hem de çook ihtiyacım olduğu bir süreçte bu siteyi tesaddüfen ziyaret ettim.. ben bir farkındalık yaşadım.. eski düşüncelerin nasıl ilk fırsatta beynime hücüm ettiğini onları susturmak için bu sitenin bana ilaç gibi geldiğini fark ettim.. huzurlu, sağlıklı, mutlu, sevgi içinde yaşamak herkesin en doğal hakkı.. bakış açını değiştirdiğinde olayları algılamanda değişiyor.. öğrendim ki nasıl görmek istiyorsan öyle bakacaksın hayata.. uygulamak biraz zor oluyor.. zamanla… :))

  5. mutlu olmak.. bu siteyi okumadan önce aklım karışıktı.. sorunlarla… nedenlerle.. niyçinlerle boğuşuyordum.. bu sitede okuduğum şeyler beni biraz rahatlattı.. arasıra yine okuyorum.. nerde takıldığımı daha iyi görmem açısından baya faydalı.. kendimle yüzleşiyorum bi yerde.. okana sonsuz teşekkür..

  6. sorun bızde bıraz daha rahatım son 3 cok ıyı kafam acıldı..saol kardes

  7. öncelikle merhaba. sayfanızda gezerken ben’liklermizden bahsetmişiniz. benim hoslandıgım bir cocuk var ama yaz aylarında görüşüyorduk ve sans eseri onun lisesine gidecgimi ögrendm ama zamanla olaylarımız karıstıı o baskasını tercih etti , bana karsı reddedilme korkusuyla simdide sanırım ayrılmıslar ve bugün onu gördüm yagmurlu ıslak sokaklarda. bilmiyorum neden böyle bir şey yapıp bunu buraya yazıyorum inanın hiç bir fikrim yok. Çok zaman oldu aslında artık beni ilgilndirmiyor diyorum ama yinede gördüğüm zaman böyle oluyor içiimde bir şeyler nasıl desem hüzünleniyorum. dediğiniz gibi paylaşmazsak eger unutulur gider ama nerde ne çare unutamadım bir türlüü belkii bunu buraya yollamak amacıyla yazıp biraz sonra hepsini silicem belkide bir cesaret gelicek ve burda paylasıcam ama yazmak beni rahatlatıyor. Çok sayıda günlüklerim var ama ben artık bunların dile gelmesini istiyorum. Son olarak mirkelamdan mutlu olmak istiyorum sarkısı tüm mutlu olmak isteyenlere gelsiin :))

  8. hadi şimdi sorun kendinize OKUDUNUZDA NE OLDU ya vakit geçti ya zaman kaybı giç birşey anlamadım

Yorum Koyun